اسکل(انجمن سری کارشناسان لایق)

اسکلان شرمنده اند

inja2022 — Sun, 10 Feb 2008 21:10:03 GMT

تو گویی در این بلاد هیچ کس مرا وقعی ننهد و چون از ایشان همی پرسمی که مرا محفل خواجگان بنمای اشارتم کنند بر حرمسرای سلطان! عجب مردمانی اند که بر اختگان خود نام خواجه نهاده اند... وای بر اینان

به نظر دکتر هادیران اولین حرکات ضد اسکلانه در قرن ۹ الی ۱۰ رخ داده که به گواه این متن از هاتف اصفهانی با نامیدن اختگان به کلمه مبارکه خواجه آغاز گردیده است

موضوع اصلی مورد بحث هفته گذشته در تمامی محافل خبری این بود که هادیران رئیس سازمان ادب شورش را در آورده بود و هیچ نوشته جدیدی در سایت اسکل قرار نمیداد! اما چرا؟ این سوالی بود که همه را به خود مشغول کرده بود! از طرف دیگر اربابیران رئیس جمهوری کیهانی ایران با وفاداری به سنت یک در میان از هرگونه نویسندگی خودداری میکرد!

و اما دلیل ماجرا

هادیران مدتی قبل به منظور سفری انسان دوستانه به بلاد مالا سفر کرد. مکان دقیق این بلاد هنوز بر کسی مشخص نیست اما آأنچه مسلم است این است که هادیران به آن سفر کرد. ما در سفرهایمان به منظور حفظ هرچه بیشتر امنیت چند خودروی سمند میبریم. اما هادیران به رغم اصرارهای من و سایرین حاظر به انجام این کار نشد و برای حفظ هرچه بیشتر دوستیها تامین خودرو را به میزبان سژرد واین هم نتیجه اسفبارش که میبینید:

البته با عرض معذرت از حامد جان

بر اثر این حادثه کسی در دیوانگی رئیس مملکت مالا شکی نداشت اما ما برای تنویر افکار عمومی دست به انتشار یک گزارش پزشکی زدیم:

و اینگونه بود که هادیران برای مدتی نامعلوم به بیمارستان رفت... و اینجا بود که در هیات دولت جای خالی او در سمت حساس و ویژه اش احساس شد

البته این سمت به جز مدیر کلی ادب و چهار سمت دیگه س که خوب هیچکدوم با هم تداخل ندارن و در نتیجه شغل محسوب نمیشن!

اما ار آنجا که اصولا هرکی آدم خوبی باشه پول نداره و هادیران هم طبعا آدم خوبیه با مشکل بی پولی در پرداخت پول بیمارستان مواجه شد که اون رو هم مردم با درایت حل کردند!

در پی این حادثه همسر هادیران که طی ماههای اندک اخیر متحمل انواع مسائل از قبیل رابطه نامشروع همسرش با یک زن فضایی , زندان رفتن همسرش این آخر هم رو به موت رفتن همسرش شده بود به عنوان بدبخت ترین زن سال انتخاب شد

در کنار این مساله از بس که در طول سال اخیر خبرهای مایوس کننده از هادیران به گوش رسید که مجله وزین شهروند امروز اونو به عنوان شخصیت سال انتخاب کرد و در مقاله ای در باره اش نوشت: "اینروزها نام هدیران مترادف است با مصیبت!"

در کنار این وقایع بود که خیل کثیری از دشمنان ما تصاویری از روابط خصوصی هادیران و همسرش منتشر کردند!

و در پایان به شما توصیه میکنم به توصیه های ما گوش فرا دهید

اسکلان با برکت

inja2022 — Wed, 28 Nov 2007 08:28:01 GMT

دوش در خواب دیدم جمعی را که نام بر ایشان خواجه (۱) نهاده بودندی و مردمان با ایشان بسیار احترام کردندی و ایشان بس عظیم از حقایق جهان با خبر بودندی و چون کسی سوال از ایشان نمودی جواب نیکو باز ستاندی ... و چون از ایشان راه هدایت را بپرسیدمی ایشان قلعه ای در بیها (۲) را بر من اشارت کردندی و ... الخ

ناصر خسرو (۳) قبادیانی

هفته پیش به مناسبت چاپ نود و نهم کتاب اسکل به همراه هادیران به سفری تبلیغاتی رفته بودیم. در این سفر یکی از منتقدین ما که صد البته مزدور آمریکای عقب مانده بود جلو آمد و گفت مگر اسکل چه کرده برای ملت؟ در این جا گرچه ملت قصد داشت چشم منتقدین رو در بیاره اما ما رحم کردیم و جلوشونو گرفتیم و در مقابل تعدادی از برکات اسکل رو بر شمردیم که البته مشخص نشد جرا منتقد بیجنبه قانع نشد!! در اینجا برخی از این برکات رو ذکر میکنیم:

زمانی که ما حکومت رو در دست گرفتیم جهان در آتشسوزیهای مهیبی میسوخت اما حالا چی؟ اصلا منتقدین به این کاهش چشمگیر آتشسوزیها که جز از برکات اسکل نبوده جوابی دارند؟

اما این فقط گوشه ای از برکات زیست محیطی ماست! سمندرهای کالاهاتا که نسلشون رو به انقراض بود و بیم آن میرفت که دیگه نتونیم ببینیمشون به زعم کارشناسان خبره مرکز تحقیقات سمندرهای کالاهاتا در کرمان با رشد چشمگیری که در زاد و ولد داشتند از انقراض نجات یافتند. غیر از اون مساله افسردگی مارمولک های سواحل جنوبی لسوتو هم یکی از بحرانهای زیست محیطی جهان بود که به برکت ما حل شد. البته نباید از رشد جفتگیری در ماهیهای گولوگ گذشت که این موضوع در قالب یک خبر خوش به همه جهان مخابره شد.

اما این فقط گوشه ای از برکات ماست. در دوران کوتاه حکومت اسکلان آمار جنایت به شدت کاهش یافته و در مقابل با تبلیغات ما به نحو عجیبی جانیان خودخواسته تسلیم مامیشوند که نشان دهنده موفقیت ما در استخدام افسران حرفه ای و فرهنگ سازی موفق است.

نباید از بحث ازدواج گذشت! چنان ازدواج در کشور فراگیر شده که پسران جوان نایاب گشته اند و این حاصل ایجاد اشتغال و مسکن خوب از سوی دولت است.

اما به زعم همه کارشناسان موفقیت ما در عرصه اقتصادی چشمگیرتر است.

دولتهای قبل کلی پول داده بودند و یک هواپیمای درپیت خریده بودند برای ریاست جمهوری که ما جلوی اتلاف بیت المال را گرفتیم و یکی از سیمرغهای وطنی را به کار گرفتیم.

در این میان اگر جلوگیری از اتلاف بیت المال به واسطه ساده زیستی مسئولین را ذکر نکنم جفا کرده ام.

اما موفقیت اصلی ما در کشف و افشای مافیای کشک وابسته به غرب بود که بر صنایع عظیم کشک ما دست انداخته بود.

گرچه این همه دلیل قانع کننده بر موفقیت اسکل وجود دارد اما هنوز هم مخالفان کوردل قانع نشده اند. خدا هدایتشان کناد.

در پایان فراموش نکنید که:

------------------------------

پانویس

(۱) خواجه همانطور که ذکر گردیده معادل باستانی واژه بزرگ اسکل است

(۲) بیها همان بیهق یا سبزوار است

(۳) این مدرک نشان دهنده آن است که ناصر خسرو اسکل بوده یا دست کم میل به اسکل بودن داشته

حقایق نادانسته (2)

hadiran — Wed, 14 Nov 2007 21:21:18 GMT

با پوزش فراوان به خاطر پیچاندن طولانی مدت! سرانجام انتظارها به پایان رسید و به روز کردم! از مریخ برگشتم. الان من بسیار خوشحالم. سرانجام پاک نهادی ما بر جهانیان اثبات شد!

ز اسکل های عالم هر که را دیدم غمی دارد دلا دیوانه شو دیوانگی هم عالمی دارد

بزرگ اسکل اربابیران در پست پیشین مطالبی از بخش اول کتاب "تاریخ و حقایق اسکل" یا «اسکل نامه» نقل کرد. حالا نوبت من است تا نکات برجسته ی بخش دوم و سوم کتاب را بیان کرده و حقایق بیشتری را درباره ی اسکل به شما عزیزان پیشکش کنم.

قانون حمورابی:

یک اسکل باید لال، کر و کور باشد.

خلاصه قوانین:

یا آنچه اسکل می فرماید بپذیر یا بمیر.

راهکارهای اسکل برای نجات جهان:

یا همگی را اسکل می کنیم یا باز هم همگی را اسکل می کنیم!

دوستی اسکلانه:

تو اسکل بودی و ما در ره تو چو اسکل می نباشی بر سر تو

عشقولانه ی اسکل:

دل از جان می شود بس اسکلانه غم از دل می جهد بس عشقولانه

غریبانه، ضعیفانه، زمانه بسوی کوی تو پایم چلاقه!

حکایتی از اسکل، باب سوم:

اسکلی دیدم به عالم اسکلی بسته. دلش شاد و در بر هر حرص و طمع بسته. گفتمش به مهمانی ببو گلابی چرا نروی که خلقی بر سماط او گرد آمده اند و نشخوار همی کنند؟ گفت: هر که نان از عمل خویش خورد منت از بی سر و پایی نبرد

سیستم عامل اسکل:

مایکروسکل
اسکلوکس

توضیح: تصویر تپه های اسکل آباد یکی از مشهورترین عکس های جهان است و به عنوان کاغذ دیواری پیش فرض مایکروسکل هم مورد استفاده قرار گرفته است.

در اینجای کار می رسیم به بخش سوم که مجموعه ای از نقل قول های اسکل های مشهور است.

پندهایی از بزرگ اسکلان تاریخ از دیروز تا به امروز

اگر اسکل نیستی پس منگل باش.

اسکلی تنها در عالم خیال وجود دارد.

یکی برای اسکل، اسکلی برای همه.

اسکل بودن یا نبودن مساله این است.

اگر می خواهی اسکل بمانی کودک باش.

دانش من به آنجا رسید که فهمیدم اسکلم.

هیچ نیرویی قوی تر از میل به اسکلی نیست.

قدرت اسکلی از لوله ی تفنگ شلیک می شود.

بشر در دو واژه خلاصه می شود: اسکل و منگل.

هر جا که اندیشه هست حتما اسکلی هم هست.

هر که بر اسکلی خود افزاید، بر اندوه خود می افزاید.

انسان در لحظه ی تصمیم گیری اگر اسکل باشد اسکل است.

سعی نکن که یک انسان موفق بشی، سعی کن یک انسان اسکل بشی.

چنان زندگی کن که وقتی فرزاندانت به اسکلی فکر می کنند، تو را به یاد بیاورند.

در جهان دو نیرو هست، اسکلی و سیاست. بیشتر اوقات اسکلی مغلوب سیاست شده است.

حقایق نادانسته (1)

inja2022 — Thu, 11 Oct 2007 09:34:18 GMT

دوش بامن گفت پنهان کاردانی تیزهوش وز شما پنهان نشاید کرد سر می فروش

گفت آسان گیر بر خود کارها کز روی طبع سخت میگردد جهان با مردمان تیز هوش

خواجه (۱) شمس الدین محمد بن محمد حافظ شیرازی

به جرات میتوانم بگویم که وقتی هادیران تن به حضور در دادگاه تفتیش عقاید داد هم من و هم همسر هادیران و چهار فرزندش کوروش کاوه تهمینه و سیاوش رو به موت بودیم! البته بچه ها دقیقا نمیدونستن که چی سر باباشون میاد اما میدونستن که این دادگاه بد چیزیه!!

اما خنده دار این بود که دادگاه نتیجه ای از پیش معلوم شده داشت!

به هر حال خوشبختانه همه چیز ختم به خیر شد! ما هم مدارکی علیه پاپ بوش دوم تهیه کردیم و پدر خودش و همدستاشو در آوردیم

در این میان چند سوء قصد به جان من و هادیران هم شد که همه نافرجام موند

بعد از اینکه همه مشکلات خوابید دوباره هادیران به مدیر کلی ادب برکزیده شد

و البته سیاره بانو هم فارغ شد و هادیران همه هزینه های زندگی دخترش و مادرش رو در تهران تقبل کرد

اما این همه غافل گیری نیست!

غافل گیری اصلی افتتاح شعبه آمریکایی اروپایی اسکل در گرینلند و همزمان با اون انتشار کتاب تاریخ و حقایق اسکل به قلم خودم و هادیران است!!

حالا یه کم به کتاب بپردازیم:

اولین بخش کتاب درباره تاریخ اسکل نوشته شده

اینکه اسکل در سال ۵۲۱ میلادی یا ۱۰۰- ه.ش تاسیس شده و آخرین تحقیقات درباره آخرین اسکل! شوک دهنده است اما بر خلاف فکر ما جلال آل احمد آخرین اسکل بوده و البته همسرش سیمین دانشور بانوی ادب ایران که خوب به دلیل نداشتن فرزند نسل اسکل ها بعد از اونا منقرض شده. موید این موضوع غاری به نام اسکل هست که بالای روستای پدری جلال یعنی اورازان قرار داره. باور ندارین کتاب اورازان رو بخونین! و البته جلال کتاب غرب زدگی رو در حسرت روزهای طلایی اسکل نوشته!!

حتما شعر دل هر ذره راکه بشکافی/آفتابیش در میان بینی رو میشناسین. خوب فکر میکنین باید درباره این سند توضیح بدم؟؟

این نشان اگرچه به اشکال مختلف در تاریخ اسکل وجود داشته اما شکل امروزی اونو من طراحی کردم (۲) شمشیر شعله ور دانش که شعله هاش از هر طرف هفت تاست به نشانه مراحل اسکل که در ادامه توضیح میدم و البته شاخ زیتون صلح و همه اینها بر زمینه یک سپر هخامنشی هستند.

خوب این نشان رو هم من طراحی کردم(۲) و اون خطوط نشانه دقت و قانونمند بودن انجمن هستند.

و در پایان رتبه بندی های انجمن رو هم معرفی میکنم:

البته تنها بزرگ اسکلان حال حاضر من و هادیران هستیم.

البته این قسمت اول حقایق بود در آینده ممکنه حقایق بیشتری رو فاش کنیم

---------------------------

(۱) هیچوقت گمان نمیکردیم در قرن ۸ اسکل در شیراز هم شعبه داشته. افزون بر اسناد یافته شده این شعر خواجه شیراز هم اضافه میشود و البته قابل ذکر است که خواجه در آن دوره معنای بزرگ اسکل امروز را داشته

(۲) تمام حقوق نشان ها مربوط به انجمن سری کارشناسان لایق و شخص اربابیران بوده و متخلفین جهت محاکمه به دادگاه تفتیش عقاید آمریکا سپرده میشوند

ماموریت غیرممکن۳ (پایانی)

hadiran — Fri, 28 Sep 2007 09:38:18 GMT

تو گفتی اسکلان استاده اندی زبان با مردمان بگشاده اندی

اسکلوکس

نامردا عجب تهمتی زدن! تجاوز به یک زن فضایی کم جرمی نیست. کم کمش آدم ۲۰ سال آب خنک می خوره. ولی من به پاک بودن خودم مطمئنم و از چیزی نمی ترسم. اربابیران گفت:"من پشتتم. خواستی یه کاری می کنم نری زندان." ولی من بهش گفتم تو رییس جمهور یک کشوری و نباید تو کارمن مداخله کنی. فردا پس فردا پشت سرت حرف درمیارن که پارتی بازی کردی.

چو خواهی که پیدا کنی گفت و گوی بباید زدن سنگ را بر سبوی

اگه سیاوش از آتیش رد شد و نسوخت، منم بی گناهیم اثبات می شه!

راستش تو خود ایران زیاد بهم گیر ندادن. چون حکومت کیهانی ایران اصولا گیر نیست! ولی امان از آمریکا! از وقتی پاپ رییس جمهور آمریکا شده به همه چی گیر می ده! دیروز پاپ جرج بوش دوم از هاوس پاپی اعلام کرد که من باید بازداشت بشم. نیروهای اِف بی آی ریختن دستگیرم کردن و بردنم دادگاه تفتیش عقاید نیویورک! من در نخستین اقدام از مقام دبیر کلی سازمان ادب کناره گیری کردم تا سازمان با نبود من به هم نریزه.

دادگاه تفتیش عقاید نیویورک نخست اعلام کرد که من باید در میدان شهر و به شیوه ی سده های میانه سوزانده شوم تا روحم بخشوده شود! ولی با فشار دیگران کوتاه اومد و رای به زندانی شدن من داد. ولی همون جور که پیش بینی می کردم هیچ زندانی در کره ی زمین حاضر به زندانی کردن من نشد! آخه من کم کسی نبودم و همه می دونستن من چه خدمتی به همه کردم و باورشون نمی شد همچین کاری با سیاره بانو کرده باشم. پس از دو روز سرانجام یک زندان در پاناما حاضر به نگهداری بنده شد. نام زندان "آوار" بود که همان طور که از نام آن بر می یاد همه ی مشکلات رو سر آدم آوار می شد! این آخرین جایی بود که زندانیای خلافکاری رو که هیچ جا قبولشون نمی کردن قبول می کرد! آوار معروف بود که هیچ کس ازش زنده بیرون نمی رفت. همه ی جانی ها و خلافکارهای بین المللی توش زندانی بودن. نکته ی جالب این زندان این بود که هیچ نگهبانی نداشت! یعنی قبلا داشت ولی از بس زندانیا آشوب می کردن و خطرناک بودن که دیگه هیچ کی نداشت بیاد داخل! چند سال بود که اداره ی محوطه ی داخل زندان به خود زندانیا واگذار شده بود و زندانیا اجازه داشتند داخل محوطه ی خود زندان هر کاری که می خوان بکنند. سلول ها را تمیز کنن؛ غذا بپزند؛ دعوا کنن! و... خلاصه مصداق واژه ی هتل بود ولی از نوع خطریش! در بیرون از محوطه ی زندان دیوارها و درهای امنیتی وجود داشت که نگهبانان آماده بودند با نخستین حرکت، کسی را که سعی کنه از حفاظ خارج بشه گلوله باران کنن. واسه همینم هیچ کس فکر فرار هم به سرش نمی زد!

درون زندان آوار

وای! بچه ها الان من تو محوطه زندانم! چه خوفه! همه قلدرن. خوب بود لانچیکومو میوردم! بگی بالا چشت ابروه خشتکتو می کشن سرت! دارم تو یه راهروی نیمه تاریک قدم می زنم. از جلوی چند تا سیاه هیکلی که رد می شم می رسم به یه دیوار سیمانی که روش با اسپری یا خون قرمز! این شعر رپ از امینم نوشته شده:

اینجا تگزاسه یعنی استیتی که!

آل ده تینگز دت یو سی مایه ی تحریکه!

تحریک روحت تا تو گاربیج دونی!

می فهمی یو هم آدم نیستی یه اسکل بودی!

اینجا همه وُلفن می خوای پاشی مثه اسکل

بذا چشو گوشتو آی وا کنم ای تپل!

اینجا اِل اِیه لعنتی شوخی نیستش

خبری از کُک و نوشابه ی پپسی نیستش!

اَه اَه! خیلی از این جور نوشتن بدم می یاد. اینو امینم از استاد رپ فار هیچکس کپی کرده و توش کلی فارسی مالیده. اینجور نوشتن تو آمریکا رایج شده که ملت کلی از کلمات فارسی در انگلیسی استفاده می کنن و می گن کلاس داره! مثلا به جای اُکِی می گن بسیار خوب یا به جای توریسم می گن گردشگری! به اینجور نوشتن هم می گن انگلیپ^۱ (انگلیسی پارسی). این به نظر من درست نیست. این خارجیا یا باید کلا انگلیسیو ببوسنن بذارن کنار و عین آدم فارسی حرف بزنن یا اینکه این همه به زبونشون ضرر نزنن!

۲ ماه بعد!

نه! دو ماهه که من تو این مخروبه زندانیم. ۱۱ کیلو لاغر شدم! بیشتر وقتمو به ورزش و نوشتن اختصاص دادم. تو همین مدت چند تا کتاب هم نوشتم که اگه بشه از زندان آزاد شم می دم چاپشون کنن. کتاب هایی که نوشتم درباره ی داستان زندگی یک پسر نوجوان به نام هری اسکل هست که در شهر سبزسیتی به مدرسه ی اسکلاتز راه پیدا می کنه. کتاب هایی که نوشتم ایناس

هری اسکل و سنگ اسکل

هری اسکل و تالار سبزوار

هری اسکل و زندان آوار!

هری اسکل و جام جهانی

هری اسکل و فرمان سیمرغ

هری اسکل و شاهزاده ی بی رگ

هری اسکل و یادگاران تَرک

الان دارم آخرین صفحه ی کتاب هفتم هری اسکلو می نویسم که یهو یه زندانی کت و کلفت آمریکایی به دخمه ی من می یاد و کاغذپاره ای رو به سویم پرتاب می کنه! نه! باورکردنی نیست! جیم شیش لول بند منو به مبارزه دعوت کرده. اگه بگم نه که بی احترامیه. اگرم برم که فاتحه‌م خوندست! پس چی کار کنم؟!

شبو با هزار فکر و خیال سر می کنم و بامداد از خواب می پرم. خنکای صبحدم مرا به سوی آینده ای نامعلوم فرا می خواند. آخرین وصایای خود را می نویسم و به سوی میدان راهی می شم! رینگ مسابقه در حیاط زندان و در هوای آزاد است. درهمان آغاز ورود اولین مشت را به سویم روانه می کند و دفاع می کنم. ناگهان گردباد می شود و همه ی زندانیان به آسمان خیره می شوند. یک کیهان پیما در بالای رینگ پیدا شده و مرا نجات می دهد! مااااا! باورم نمی شه! دوستم مریخ زاده است! می گه می برمت مریخ تا دست هیچ کی بهت نرسه.

هادیران در مریخ

چند روزی هست که اومدم مریخ. اوضاع اینجام همچین تعریفی نداره. اکسیژن کمیاب شده و طرح سهمیه بندی اکسیژن هم راه به جایی نمی بره! همه کارت دریافت اکسیژنشونو می فروشن! غذاهاشم همش تکراریه. چون تو مریخ کلاً یک نوع میوه بیشتر کشت نمی شه و اونم اسکل زمینیه. اسکل زمینی از میوه های مقاوم زمینی هست و وقتی در مریخ کاشته می شه اونقدر اسکله که فکر می کنه رو زمینه و سبز می شه!

تو رستوران ناب شعبه ی مریخ مشغول صرف اسکل پلو هستم که آیت الله مریخی سیارکی را می بینم و سلام می کنم! تلویزیون زمین تی وی^۲ داره اخبار زمینو پخش می کنه. یهو لقمه اسکل پلو می پره تو گلوم! در خبرهای فوری اعلام می شه که سیاره بانو اعتراف کرده که هادیران بی گناهه و دادگاه نیویورک هادیران را آزاد اعلام می کنه! یه قلپ آب اسکل زمینی می رم بالا و فریاد می زنم جونمی جون. ایران!!! اینجانب با اولین پرواز مریخ-سبزوار برمی گردم زمین!

پایان ماموریت های غیرممکن

ا. انگلیپ کوتاه شده ی انگلیسی-فارسی یا English Persian است. آن را Englip نیز می نویسند.

2. زمین تی وی (Zamin TV) شبکه ی ماهواره ای زمین است که صدای جمهوری کیهانی ایران را به آن سوی کهکشان راه شیری هم می رساند.

ماموریت غیر ممکن - 2

inja2022 — Fri, 14 Sep 2007 20:07:18 GMT

هیچوقت توی عمرم تا این اندازه نترسیده بودم. حتی اونموقع که دوباره "اسکل" رو سرپا کردیم و دشمن میخواست ترورمون کنه.

روزهای اول توی بند ۲۰۹ ما رو توی یک سلول جدا و بسته گذاشتن. نه کسی رو میدیدیم و نه کسی از وجود ما خبر داشت. و همه نگرانیمون این بود که شاید هیچوقت در زمین نفهمند که ما دستگیر شده ایم و به کمک نیاز داریم. اما بعد از یک هفته دوتا روزنامه برامون آوردن که اولی به نام صبح سیارک بود و چاپ خودشون بود و دومی ایران امروز بود چاپ تهران. گرچه خوندن صبح سیارک به زبون سیارکی سخت بود اما هادیران از پسش بر اومد. لاقل میشد امیدوار بود که تو زمین میدونن ما کجاییم.

اما دیوونه ها عکس ما رو با چشم بند چاپ کرده بودن! بالاخره بعد از اینکه فهمیدیم زمینیا میدونن ما کجاییم ما رو بردن قاطی زندونیا. اونجا بود که فهمیدیم بند ۲۰۹ مخصوص زندانیای سیاسیه! تعدادی از دانشجوهای زندانی ما رو که دیدن از خوشحالی سر از پا نمیشناختن اما آروم که شدن شروع کردن به گریه! انگار تازه فهمیده بودن ژوبین ظالم تر از این حرفهاست!

البته زندان اطلاعات خوبی هم به ما داد و ما اونجا حتی یک کنیزک فضایی رو از نزدیک دیدیم که بازداشت بود:

کار جالبی که اونا میکردن این بود که هرروز به ما ایران امروز میدادن تا بخونیم و ما اطلاعات زیادی ازش کسب میکردیم و امیدوار میشدیم:

باید بگم ما از همون اول به دست داشتن آمریکاییها تو این ماجرا شک داشتیم چون صدای صحبت انگلیسی رو از دفتر زندان میشنیدیم اما این عکس که تو ایران امروز چاپ شد شکمون رو به یقین تبدیل کرد:

درست یک ماه بعد از زندانی شدن ما بود که صداهایی از بیرون زندان شنیدیم که اول نامفهوم بود اما نزدیک که شد میشنیدیم که عده ای بیرون زندان میگفتن: "زندانی فضایی آزاد باید گردد" دانشجوها فورا به ما گفتن این مردم سیارک هستند که شورش کردند در همین حال ما هم داخل زندان شورش کردیم. همه مامورها رو خلع سلاح کردیم ولی کلید زندان رو پیدا نکردیم. داشتیم نا امید میشدیم که یهو در باز شد و ما قامت سیاره بانو رو دیدیم که داره به ما نزدیک میشه. هادیران یهو در رفت پشت من و گفت این الان به من تجاوز میکنه! اما سیاره بانو با آرامش اومد جلو هادیران و شکم بالا اومده اش رو نشون داد و گفت: حالا که خودت میخوای بری برو. اما این بچه تنها یادگار من از توئه!!! هادیران با وحشت به من نگاه میکرد. غیر قابل باور بود اما معجزه عشق مارو نجات داده بود!

بیرون زندان بلبشویی بر پا بود. همه چیز به هم ریخته بود که یهو ما کیهان پیمای سیاره بانو رو دیدیم که کلیدشو داده بود به ما. در همین حال تیم نجات هم به ما ملحق شد و ما با حداکثر سرعت از اونجا در رفتیم.

موقع ورود به ایران هم استقبال خوبی از ما شد اما هادیران هنوز تو فکر سیاره بانو و فرزند نا خواسته اش بود

تقریبا همه چیز خوب پیش رفته بود که صبح روز بعد هادیران که روزنامه غرب متمایل به آمریکا دستش بود اومد تو و من باورم نمیشد چی میدیدم!!!

ماموریت غیرممکن۱

hadiran — Thu, 13 Sep 2007 11:48:18 GMT

"این ماموریت غیرممکن است!" این حرفی بود که همه به من و اربابیران می گفتند. ولی ما اراده ی راسخ داشتیم تا به قلمرو ناممکن ها وارد شویم. ما تا کنون کارهای عجیب بسیاری انجام داده بودیم از جمله فتح مریخ. پس رفتن به دوردست ها آنچنان هم دور از عقل نیست. ولی خودمونیما خدایی خیلی خطرناکه!

صبح روز چهارشنبه من و اربابیران در پایگاه فضایی بیهقی^۱ سبزوار حاضر شدیم و افراد زیادی برای خداحافظی آمده بودند از جمله رییس جمهورهای کشورهای گوناگون و دانشمندان و بزرگان ایران که با چشمانی از تعجب باز ما را هاج و واج می نگریستند و بدرود می گفتند. من و اربابیران هم برای آخرین بار برایشان دست تکان دادیم و درون فضاپیما شدیم. شمارش معکوس برای پرواز آغاز شد و سازمان کیهانی پیمایی ایران (سکا)^۲ پرواز ما را به جهانیان اعلام کرد.

حالا نزدیک ظهر است به وقت زمین! و من با دیدن سیاره ی مریخ رفتم تو فکر. ای خدا یادش بخیر! انگار همین دیروز بود که برای نخستین بار مریخو فتح کردیم! اربابیران که خوب می دونه تو مخم چی می گذره می گه: بازم داری به این سیاره فکر می کنی؟ تو خودت صد بار زیروروش کردی ولی اونجا اثری از حیات نیست! من قبل از رفتنت بهت گفتم! این سیاره متروکست...

یادش بخیر! من اولین انسانی بودم که پام به مریخ رسید! سال ۲۰۱۵ بود که من رفتم مریخ! همه ی برنامه های تلویزیونی جهان برنامه سفرمو پوشش خبری دادن. این اولین جمله ای بود که وقتی پام به خاک رسید گفتم و از تلویزیون های جهان پخش شد:

با رسیدن به کمربند سیارک ها موتورهای ضد ماده رو روشن می کنیم و با سرعتی نزدیک به نور به راهمان ادامه می دهیم. نزدیکیای سیارک پ-۱۹۸ رسیدیم. حس عجیبی دارم. محیط خیلی مشکوک می زنه! اربابیران هم همین نظرو داره. می گه اینجا چه سوت و کوره، که یهو یه ناوگان بزرگ کیهانی جلومون ظاهر می شه و ما کف می کنیم. اصلا از همون اولشم نباید به این فضایی ها اطمینان می کردیم. انگار واسه جنگ اومده بودن! ولی نه! ما را بردن کاخ سبزآبی. پادشاه سیارک پ-۱۹۸ که ژوبین بزرگ نام داشت به پیشوازمان آمد و با درودی گرم از ما پذیرایی کرد. خیالمان راحت شد که اینها برای وصل کردن آمده اند نه برای فصل! اربابیران داشت هلوی سیارکی رو پوست می کرد که بخوره. منم چشمم به در و دیوار سبز رنگ کاخ بود. جداً شگفت آور بود.پر از گل و گیاه آبی که رو سقف رشد کرده بود.

داستان داشت خوب پیش می رفت که ژوبین پادشاه حرف کنیزکان فضایی رو کشید وسط که ما سرخ شدیم. هی ازون اصرار و از ما انکار. کمکم جمع بزرگان داشتن داغ می کردن و ما رو بد نگاه می کردن. مثله اینکه رد پیشنهاد به منزله ی بی احترامی به اونا بود. ژوبین پادشاه گفت: دخترم سیاره بانو از هادیران خوشش اومده! اول اونا برن بیشتر با هم آشنا شن بعدشم یه دختر دیگم از اربابیران خوشش اومده!

یعنی چی؟ من نمی خوام. عجب گیری افتادیما. بلند گفتم: نه! خیلی بهشون برخورد. اربابیران در گوشم گفت: کارت ساختست من به یه بهونه ای میرم تو طیارمون! تو هم هر جور تونستی بیا. اینجا جای موندن نیست.

اربابیران از ژوبین اجازه خواست تا برای آوردن یک سوغاتی زمینی به فضاپیما برود و برگردد. من تنها موندم با هزاران چشم منتظر!هر چی گفتم نه، من زن و بچه دارم. متاهلم. پادشاه گفت: نه! این سیاره بانو خیلی خاطرخوات شده! گفتم: جداً! جون من بی خیال شو! اصلا من نازی رو طلاق نمی دم! ای خداااا!!! عجب گیری افتادیما...

منم پاشدم که دست به سرشون کنم و در برم که با اشاره پادشاه چند تا غول سبز بی شاخ و دم یقمو گرفتن و بردنم انداختن تو یه اتاق و در رو روم قفل کردن. خدا بیامرزم!دیدم یه موجود سبز رنگ قد بلند با موهای طلایی و چشمان درشت رو تخت یه وری خوابیده! رفتم نشستم رو صندلی. گفتم: ببین. بذار همین حالا روشنت کنم! من با تو نمی خوام...! لبخندی زد و از رو تخت پاشد و با ناز اومد طرف من. آقا منو می گی خیس عرق! گفتم الان این زنیکه فضایی بی شعور به ما تجاوز می کنه! ولی اومد جلو روم وایستاد. گفتم: تو رو خدا! شما مگه اینجا قحطی مرد دارین! نوک انگشتاشو زد به سینم و گفت: زی ی ی! گفتم: نه حالا جدی چرا من؟! بی خیال نمی شی؟! دوباره دست زد و گفت: زیزززی ززز! گفتم: چی می گی؟ زبون پارسی هم حالیت نیست؟ تو دیگه چه جونوری هستی! دوباره انگشتشو کشید به سینم و گفت: زی زی زززیززز! گفتم: اصلا به درک! مرگ یه بار شیونم یه بار! حالا شما چه طور با هم حال می کنین؟! انگشتو زد و گفت: زیززززییزززز ززززز زی ززز...!

یهو پریدم هوا. اَه! ای دل غافل! از اون موقع داشته ازمون سواستفاده می کرده حالیمون نبوده!

سریع دویدم سمت پنجره. بازش کردم دیدم اربابیران با نیش باز تو فضاپیما نشسته! سریع گفت: بپر بالا. تو راه هی می خندید! گفتم: کوفت! نخند!

گازشو گرفتیم و با سرعت برق و باد راه افتادیم. نیروهای ژوبین سر رسیدند و دور تا دورمونو محاصره کردن. ما درو باز کردیم و دستامونو بردیم بالا! و خودمونو تسلیم کردیم. آخه ما فقط دو تا بودیم و نمی تونستیم از پس اون همه فضایی بر بیایم.

بعد ما را بردن به یه زندان ترسناک و در بند ۲۰۹ زندانی شدیم...

۱. پایگاه فضایی بیهقی بزرگترین پایگاه فضایی زمین است و ۹۰٪ پروازها به فضا از این پایگاه انجام می شود.

۲. سازمان کیهان پیمایی ایران "سکا" بزرگترین سازمان در نوع خود است و از سازمان فضایی ناسا در آمریکا خیلی خوفتر است.

----------------------------------------------------------------------------------------------------

عکس العمل آمریکا و غربی ها نسبت به بازداشت ما در سیارک پ-۱۹۸

آیا اربابیران و هادیران زنده از دست ژوبین به در خواهند رفت؟

آیا زندانیان بند ۲۰۹ می توانند کمکی برای حل این مشکل بکنند؟

خواهیم دید...

اندر احوال ابتکارات ما مردمان خردمند!

inja2022 — Thu, 06 Sep 2007 13:54:18 GMT

و آنگاه کسانی در غرب پدیدار میگردند حال آنکه کاسه و کوزه جمع نموده [اند] زیر بغل [گرفته] ندای آه و آه سر میدهند و میروند

نصرت المدارس (۱)

هفته پیش داشتم با رئیس دفترم نامه های رسیده رو یه نگاهی مینداختم که دیدم یه نامه از سیارک پ-۱۹۸ رسیده. فوری بازش کردم و خوندمش. دیدم از طرف سلطان اون سیارکه و به زبان پارسی-سیارکی (۲) نگاشته شده. از ما درخواست کرده بود بیایم اونجا و مشکلات مداریشونو با سیارک بغلی حل کنیم و در مقابل ۷ تا کنیز فضایی هدیه بگیریم. اینو که خوندم حالم به هم خورد. اولا که اونا عضو ادب نبودن. ثانیا که من با برده داری مخالفم ثالثا حتی اگه مخالف نبودم کی رغبت میکنه بره سمت یه جونوری که ۸ الی ۲۸ تا چشم داره و ۱۴ تا پا و ۷ تا...؟!! با این حال فوری زنگ زدم به هادیران و گفتم چیکار میکنه؟ اون هم گفت با اینکه اقدامش توهین آمیزه اما ما وظیفه داریم بهشون کمک کنیم. برای همین دستور دادیم مقدمات سفر انجام بشه.

در عین حال عکس العمل هایی که دیدیم هم جالب بود. اولش غربی ها که حسابی سوخته بودن تا دو سه روز انگشت به.. به.. دهن موندن. اما بعدش ما رو مسخره کردن که شما میخواین بدون مطالعه و هول هولکی این کارو بکنین مثل همه کاراتون.

خوب البته ما نتنها با مدرک ثابت کردیم کار ما مطالعه شده است بلکه نخبگان خودی هم از ما حمایت کردند.

البته از اونجا که کوردلان غربی قانع نمیشدن و علاوه بر غیر کارشناسانه بودن اتهام منفعت طلبانه بودن این سفر رو هم به ما میزدن جوانان ما بار دیگر مشت های خود را روانه دهان و دماغ و سایر نقاط حساس دشمن کوردل کردند.

در همین میانه بود که به ما خبر رسید پایگاه فضایی ما در سبزوار آماده پرتاب ما به فضا شده که خبر بسیار خوبی بود.

اما از اون مهمتر این بود که مایکی هم از ما حمایت کرد.

*** در آینده چه میشود؟!

*** آیا اربابیران و هادیران به سلامت به سرزمین ناشناخته قدم میگذارند؟؟؟

*** آیا دستشان به کنیزکان فضایی میرسد؟

*** همه اینها را در خاطره بعدی بخوانید...

پانویس

--------------------------------------------------------------------------------------------

(۱) نصرت المدارس یا همان نوستراداموس یک پیشگوی ایرانی "اسکل" بود که توسط اروپایی ها دزدیده شد تا برای آنها پیشگویی کند. آنها پس از آن هویت وی را تغییر دادند.

(۲)زبان پارسی-سیارکی یک لهجه غلیظ از فارسی است که در سیارکهایی دورتر از ۷۳۱/۸۹۱ سال نوری تکلم میشود

حل مشکلات هستی!

hadiran — Tue, 04 Sep 2007 13:17:18 GMT

پس از رکود اقتصادی اروپا در سال ۲۰۱۳، ترکیه از از پیوستن به اتحادیه ی اروپا منصرف شده بود و حالا خودش رو به آب و آتیش می زد که جزو ایران بزرگ شود. اون روز درست یک هفته از اومدنم به ایران می گذشت. رفته بودم دفتر ریاست جمهوری تا اربابیران را ببینم. رفتم تو اتاق دیدم پشت میز ریاست نشسته. گفت داره درخواست دولت ترکیه را برای الحاق به ایران بررسی می کنه. بهش گفتم: بی گدار به آب نزن. اول همه ی جوانب کار را در نظر بگیر، بعد تصمیم نهایی رو بگیر. فعلا ترکیه رو بی خیال. بیا ببین این اسرائیل و فلسطین چه الم شنگه ای به راه انداختن. وقتشو یه مداخله ای توی کار بکنی.

اربابیران گفت: هادیران! تو خودت خوب می دونی که دخالت در مسائل سیاسی دیگر کشورها، کلاً تو گروه خونی ما نیست. ولی این بار قضیه فرق می کنه. جون کلی آدم در میونه. باید کاری کنیم که هم فلسطینی ها رو راضی کنه و هم اسرائیلی ها رو و جفتشونو از سردرگمی نجات بدیم.

بعد من و اربابیران برای ۴ ساعت پیاپی با هم حرف زدیم و آخر سر به یه راه حل نهایی رسیدیم! عصر همان روز جمهوری کیهانی ایران در بیانه ای اعلام کرد، حاضر است برای کاهش تنش ها میان دو طرف اسرائیلی و فلسطینی یک طرح عمرانی بزرگ را در دریای مدیترانه اجرا کند ولی از فاش ساختن جزئیات بیشتر درباره این طرح خودداری نمود.

صبح فردای آن روز، سران طرف فلسطینی به نام شیخ رجا عباس و طرف اسرائیلی به نام موشه خاخال در کنفرانس سبزوار آمدند. اربابیران و چند تن از بزرگان دیگر در مجلس حضور داشتند. من نیز به عنوان ناظر در جلسه حاظر بودم و تک تک این کلمات را با گوش خود شنیدم که در اینجا می آورم.

زمانی که اربابیران داشت طرح پیشنهادی خود را ارائه می داد، چشم دو طرف فلسطینی و اسرائیلی برقی زد و هر دو طرف کم و بیش راضی به نظر می رسیدند.

اربابیران ادامه داد: با این طرح عمرانی مساحتی برابر کشور کنونی اسرائیل در دریای مدیترانه خاکریزی می گردد و کشور کنونی به فلسطینی ها بازگردانده می شود.

یهو خاخال رییس جمهور اسرائیل پرید وسط حرف، داد و بیداد که این چیه؟! مساحت به این کمی نمی خوایم! مثله این که دارین ما رو از سرزمین های اشغالی خودمون بیرون می کنین! باید یه چی این وسط گیر ما بیاد.

اربابیران پاسخ داد: ببین جانم نمی شه هم خدا رو بخوای هم خرما رو!

خاخال اومد جلو اربابیران زانو زد، عین کنه چسبید بهش. هی ناله و زاری که ما زن و بچه داریم. بچه ها برا بازی زمین می خوان. تو رو خدا، فقط یه کم بیشتر! و با نگاه غضب آلود اربابیران چنان اَر اَری سر داد که بیا و بین. گوش عالم و آدمو کر کرده بود. دیگه داشت ضجه می زد و به پای اربابیران افتاده بود...

اربابیران هم که این وضعیت رقّت انگیز را دید، بادی به غبغب انداخت و گفت: سگ خور! مساحت زمینتونو چند درصد افزایش میدیم. ولی دیگه این طرفا پیداتون نشه ها.

خاخال رییس جمهور اسرائیل عین برق گرفته ها پرید جلو اربابیران.گفت: خدا از بزرگی کمتون نکنه قربان، جمهوری کیهانی ایران به سلامت باد، بذارین دستتونو ببوسم ارباب بذارین.

اربابیران تو صندلیش رفت عقبتر و با اشاره دست به بادیگاردها گفت: جمعش کنین این بیچاره را. دل ما رو متغیّر کرد...

ناگفته نماند در همین زمان، شیخ عباس رییس جمهور فلسطین هم کلاشو انداخته بود هوا و داشت بندری می زد. حالا بیا! حالا برو! حالا بیا...

و یک بار دیگر این نبوغ بی نظیر و هوش سرشار من و اربابیران بود که گره از یکی دیگر از مشکلات گیتی باز کرد و شمار بسیاری را نجات داد.

مشکلات داشتن یک مملکت پیشرفته!

inja2022 — Fri, 31 Aug 2007 09:43:18 GMT

چشم بندی کرده اند ای بینظر درمن آی و هیچ مگریز از شرر

مولانا بلخی (۱)

دوست من بالاخره از آمریکا اومد. خدارو شکر که هنوز سالم بود. هی بهش میگم آخه آدم عاقل که نمیره وسط صد جور مرض.

حالا انسان دوستی به کنار وطن پرستی چی میشه؟ این آمریکاییها با پدیده هجوم مغزها که سر ما آوردن دارن همه ثروتمونو غارت میکنن اونوقت ما که از دست ورود قاچاقیشون دور ایران رو دیوار حائل کشیدیم میرن به سازمان حمایت از جانداران شکایت میکنن.حالا الان که خوبه باید اول برن ترکیه تا ویزا بشن. تا همین دو سال پیش قاچاق میومدن ایران بعدا کارت سبز میگرفتن. چون حقوق کم میگیرن همه هم استخدامشون میکنن. تازه رئیس جمهورشون به ما اعتراض میکنه میگه ما دچار شرق زدگی شدیم.

ما هم که دیدیم اینا مجانی میان ایران گفتیم خوب لاقل پول میگیریم و کارت سبز قرعه کشی میکنیم

از اون طرف آمریکاییها هم انجمن جلوگیری از فرار مغزها ساختن. باز خدا رو شکر مهاجرا کم میشن!

البته ما که به هر کسی کارت سبز نمیدیم. فقط نخبگان!

و خوب اونا هم حق دارن که آمریکا رو ول کنن چون وضعشون واقعا بده!

و این هم جدیدترین توطئه آمریکا علیه ما:

البته ما ساکت ننشستیم و دست اونا رو رو کردیم:

خوب از موضوع مهاجرت که بگذریم باید یگم دیروز هادیران به من زنگ زد و از من خواست تا فردا در جلسه ادب شرکت کنم. و قرار شد بعد از اون باهم چرخی تو خیابونای تهران بزنیم. خوب از وقتی ادب جایگزین UN شده دیگه لازم نیست برای یک جلسه ساده تا مرکز توحش بریم!

پانویس:

(۱) مولانا طبق مطالعات انجام شده یک اسکل بزرگ بوده و در این بیت اشاره به علم محدود آن زمان دارد